ابا حنانه

امروز عکسهای دیدار آقای خامنه ای را با خانواده شهیدان ترور های ناجوانمردانه اخیر دیدم. چه مرهم بزرگی است این گونه بازدیدها بر دل داغدیده بازماندگان. مخصوصا اینکه دیروز در خبر ها می خواندم که فرزند چهارساله شهید احمدی روشن هنوز از شهادت پدر بی خبر است. دلم آتش گرفت تا اینکه امروز در آغوش رهبری و لبخند بر لب دیدمش. براستی چه سرمایه ای عظیم تر از بدست آوردن دل یتیم؟

لبخند رهبری نیز من را به یاد سید علی انداخت که چند سالی است گمش کرده ام و بشدت مشتاقم تا بیابمش. ای کاش سید علی عزیز من همین روزها به خانه کودکان پدر داری که به جبر زورگوی روزگار یتیم شده اند و هر روز چشم به راهند که شاید خبری از پدر آورده شود سری بزند و مهمان طعم شیرین آعوش گرمش بکند. معصومانی که روزها را میشمارند هر چند که شمردن را یاد ندارند تا آخر هفته بیاید و راهی زندان شوند و پدر را از پشت میله ها با چشمانشان در آغوش کشند.